De Tochtgenoten van St. Franciscus, vormen een internationale, oecumenische vredes- en pelgrimsbeweging. Elk jaar organiseren we ergens in Europa een voettocht. In verschillende samengestelde leeftijdsgroepen met ongeveer 20 deelnemers per groep, uit vele Europese landen, wandelen we negen dagen lang in de geest van Franciscus van Assisi door de natuur, bereiden we samen onze maaltijden, overnachten we in zeer eenvoudige accommodaties en delen ons geloof. Onderweg praten we over onze verantwoordelijkheid in de samenleving en voor het milieu, over vrede en gerechtigheid en alles wat ons hart raakt.

Spelen, lachen en avontuur – mogen ook niet ontbreken. Op deze manier proberen we – al langer dan 90 jaar – meer onderling begrip en verdraagzaamheid te bereiken en dit in ons dagelijks leven toe te passen.

Jaarlijkse activiteiten

De Internationale Tocht

De Internationale Tocht is de belangrijkste activiteit van de Tochtgenoten van St. Frans. Tijdens deze tocht wandelen we negen dagen en proberen we te leven in de geest van Franciscus en Clara. Het is een speciale week vol met ervaringen en uitdagingen, waarin iedere deelnemer wordt uitnodigd te leven in franciscaanse eenvoud – een mix van wandelingen, liederen, spelen, bezinning, discussie, gebed en het groepsleven, kortom een ervaring om nooit te vergeten.

Het Internationaal Pinksterkapittel (IPK)

Jaarlijks vindt het Internationaal Pinksterkapittel plaats tijdens het Pinksterweekeinde in een van de aangesloten landen. Het is een weekend vol workshops, discussies, vieringen, wandelingen, – ideeën verkennen op verschillende wijze.

Nationale activiteiten

Onze geschiedenis

Joseph Folliet en René Beaugey stichtten de beweging in Frankrijk in 1927. Franz Stock, een jonge Duitse priester, sloot zich al snel bij hen aan. Het idee was om een groep jonge katholieke pelgrims voor vrede te vormen. De bedevaarten brachten jonge mannen uit Frankrijk en Duitsland bij elkaar en op deze manier droeg de beweging al heel vroeg bij tot de Frans-Duitse verzoening.

De eerste bedevaart bracht 20 mensen bij elkaar, maar de beweging groeide zeer snel. Door de jaren heen kwamen er pelgrims uit andere landen bij. Jonge vrouwen sloten zich aan bij de tochten en daarna hele gezinnen met hun kinderen. Tijdens de jaren zestig kwamen er pelgrims met andere geloofsovertuigingen om zich bij de beweging aan te sluiten, zoals Britse anglicanen en Zweedse lutheranen. Ook personen die nieuwe manieren proberen te vinden in religieus of spiritueel denken.